. . . با بسر خويش : 51 ؛ سباه جيل بيامد : 61 - ج و چ را يكسان مىنويسد و به يك نقطه : و جون ناصر الدّين : 3 ؛ اين طلبه جيست : 22 ؛ جندانكه ؛ كوج كرد : 32 ؛ آن جه روزى : 32 ؛ جون منتصر : 36 ؛ سجزيان جون : 42 ؛ بيجاره كرد ، بيجاره ، هر آنجه : 43 ؛ بيلان جنگى ، جشم : 46 - نگارش دال و زال معجمه را همواره رعايت مىكند : باران مىباريذ : 68 ؛ سبرد : 60 ؛ ماذر ، خون بذرش قيام نموذ : 60 ؛ رسيذه ، بناهيذند : 55 ؛ بذو : 42 ؛ يخبند باشيذند : 36 ؛ هر دو براذر : 29 ؛ باذشاهى بزرگوار ، بر باذ : 23 ؛ بذر جمله سامانيان است : 1 - ك و گ را به يكسان مىنويسد : يكچند ، جنكى و بهادران : 2 ؛ نهنك ، لشكر ، بارور كشته : 7 ؛ كرفتار شد : 14 ؛ همداستان كشت : 19 ؛ از جيحون بكذرد ، كوش هوش : 22 ؛ روزكار كذرانيد : 25 ؛ هنگام جنك : 29 ؛ برانگيختند ، جامكيات : 30 ؛ - « كه » را هم اين‌گونه مىنگارد ، و آنك ، چنانك و جندانك را نيز بى « ه » گوياى حركت . * نسخهء « تو » : [ موزهء ] توپقاپى سراى ، كتابخانهء خزانه ، به‌شمارهء 1653 . مرحوم دكتر احمد آتش دربارهء اين نسخه مىنويسد : « پيش از هر چيز بايد قيد كنم كه اين نسخهء خطّى همراه نسخه‌اى از زبدة التّواريخ اثر حافظ ابرو ( 1425 / 828 ) است كه به امر شاهرخ تيمورى ( 850 - 807 / 1447 - 1404 ) براى كتابخانهء وى استنساخ شده است . حافظ ابرو در تأليف اين اثر نسخه‌اى از جامع التّواريخ رشيد الدّين استنساخ شده به تاريخ 1314 / 714 را گرفته و جايهايى را كه تغيير داده با توجّه به ابعاد